Verslag van een bevrijdingsproces van een lezer

Deze zomer werd ik per email benaderd door een vrouw, die verder anoniem wenst te blijven. Zij stuurde mij een samenvatting toe van een bevrijdingsproces dat zij de afgelopen acht jaar doorlopen heeft. Een proces dat parallellen vertoont met het proces dat Hein Thijssen en anderen doorliepen, zeker gelet op de ‘staat van zijn’ erna.

Zij kwam deze site op het spoor nadat ze op Google de zoekterm ‘Jed McKenna’ had ingevoerd, een schrijver aan wie zij veel gehad heeft en die ik in mijn laatste blog ‘Wat is Nondualiteit?(2)’ van juli 2018 genoemd heb. Aangezien zij een platform zocht om haar woorden te uiten en mij daarvoor benaderde, plaats ik haar verslag hier.

Samenvatting proces

31 mei 2018

Deze week bezig geweest om een samenvatting te schrijven. Echt heel lastig. Het eerste concept – waar ik best lang aan heb zitten werken – weggegooid. Het tweede concept ging vloeiender en zal ik hieronder plaatsen. Weet nog niet wat ik ermee zal gaan doen… misschien nog wat bijschaven (of weer verwijderen? 

Samenvatting Proces

Van het weekend reden we met de motor langs een gebied waar we in 2010 op vakantie waren. 2010… bijna 8 jaar geleden. Het lijkt zo ver weg, maar toch ook weer niet.

2010… een zeer deprimerend jaar. Een jaar waarin de thema’s waar ik in het leven tegen aanliep, uitvergroot leken te worden.

Periode 2010 – 2018

Eind 2010 begon de energie in mijn lichaam toe te nemen en na het lezen van een hoofdstuk uit een boek 1) kwam ik in een proces terecht. Achteraf zie ik dat het belangrijk is geweest voor het proces – zo blijf ik het maar noemen – om te weten hoe het ego werkt. Eigenlijk ben ik nooit zo met dit begrip bezig geweest, maar door de dvd’s van Eckhart Tolle 2) begon dit begrip opeens te leven. Waar het uiteindelijk om leek te gaan, was dat alles waar ik me aan vasthield, losgelaten moest worden: overtuigingen, denkbeelden, meningen, trauma’s…  Vooral 2012 werd een pijnlijk jaar, maar ook de jaren die volgden. Ik weet niet of de mensen om me heen dit zo hebben meegekregen. Wel mijn psychose, dat kon haast niet anders, maar verder? Als ik iemand zou moeten bedanken die me door deze moeilijke periode van het proces heen heeft geholpen, dan is het wel onze hond; uren ben ik met haar op pad geweest.

Het meeste verdriet is nu weg, maar ook de eenzaamheid die ik jarenlang gevoeld heb, is verdwenen. Als ik nu terugkijk was het ondanks alles een bijzondere tijd; om bijvoorbeeld die enorme hoeveelheid energie te voelen, maar ook om de juiste informatie op het juiste moment te krijgen, om net dát te doen of te krijgen wat nodig was, ook al was het pijnlijk; of het zo heeft moeten zijn.

In 2015 kwam daar een gevoel van leegte voor in de plaats. Het hoort er waarschijnlijk bij en is in feite ook heel logisch, want ook al heb ik nog een ego, veel dingen zijn verdwenen, dingen waar het ego zich nog aan vasthield. Waar ik nu enigszins verbaasd over ben, is dat ik zo naïef ben geweest een groot deel van mijn leven, dat ik bijvoorbeeld nooit vraagtekens heb gezet bij bepaalde denkbeelden en veel klakkeloos overnam, er zelfs in geloofde!

In 2016 is het zoeken naar antwoorden gestopt. Op zich is zoeken naar antwoorden niet verkeerd, het heeft namelijk veel duidelijk gemaakt, maar ik was me er ook van bewust dat het ego in mij op zoek ging naar andere denkbeelden en overtuigingen; dingen om weer aan vast te kunnen houden. Je zou het ego kunnen vergelijken met de tentakels van een inktvis; elke keer als er een tentakel is losgemaakt, probeert deze zo snel mogelijk weer iets anders vast te grijpen.

Het werd me in 2016 pas duidelijk dat het ego datgene is wat ons mens maakt. Dus niet alleen is het ego verantwoordelijk voor de negatieve aspecten van ons mens-zijn, maar óók voor de positieve aspecten ervan, oftewel… het ego laat ons tegenstellingen ervaren; liefde en haat, vreugde en verdriet en ga zo maar door. Wat blijft er nog over als het ego verdwenen is? Niets? Het is raar, maar nu pas realiseer ik me dat het heel bijzonder is om mens te zijn! Maar goed… het lijkt er dus op dat dit proces erop aanstuurt om het mens-zijn achter je te laten; om  de ‘ik’ achter je te laten.

2018: veel dingen zijn dus verdwenen, ook menselijke aspecten. Zo vind ik het nu heerlijk om alleen te zijn. De behoefte aan aandacht, liefde, mededogen… waarschijnlijk toch behoeften van het ego, zijn weg. Religie en spiritualiteit zeggen me niets meer. Lezen doe ik niet meer, terwijl ik de  afgelopen jaren ontzettend veel boeken gelezen heb. Collages maken – iets wat ik graag deed – doe ik heel sporadisch. Van achterop de motor zitten kan ik nog wel genieten, als ik het landschap zo aan me voorbij zie flitsen. Op dit moment ben ik vooral bezig met alledaagse dingen, zoals het huishouden, de tuin en karweitjes opknappen. Verder houd ik me met niet zoveel dingen meer bezig, veel dingen lijken namelijk niet meer van belang. De uitdaging waar ik nu voor lijk te staan: hoe ga ik met andere mensen om? Een lastige uitdaging, echt lastig!

Hoe het verder zal gaan? Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet weet, eigenlijk weet ik niets, maar het is goed zo…

Het is niet belangrijk om te weten wie dit geschreven heeft, uiteindelijk gaat het om het proces, maar om een beetje een beeld te schetsen: ik ben een vrouw, geboren in 1965. Ik heb een gezin: een partner, 2 dochters en niet te vergeten: een hond! Ik ben protestant opgevoed en ondanks dat ik nu niet meer geloof, heb ik toch veel aan mijn achtergrond gehad. (Zo is de Bijbeltekst Prediker 1:2-11 nog altijd een van mijn favorieten).

1) Notities, Jed McKenna
2) Stilte middenin de wereld, Eckhart Tolle

 

Wat is Nondualiteit? (2)

Deze site heeft als subtitel ‘Een blog over Hein Thijssen en Nondualiteit’. Tot nu toe heb ik voornamelijk blogs geschreven over Hein Thijssen en heb ik zijn gedachtegoed verder uitgediept. Bij het opstarten van deze site heb ik destijds een bijdrage geschreven, ‘Wat is Nondualiteit?’ (zie blog van 11 september 2017), om de beginnende lezer daarin een eerste wegwijzer te bieden. In deze bijdrage wil ik een vervolg en aanvulling op dat eerste artikel geven. “Wat is Nondualiteit? (2)” verder lezen

De mooiste uitspraken van Hein Thijssen

Bij het (her)lezen van Hein’s boeken kwam ik regelmatig mooie en treffende uitspraken van hem tegen. Zij die hem persoonlijk gekend hebben zullen zijn droge humor herkennen in sommige van zijn uitspraken. Bij het schrijven van zijn boeken in zijn laatste levensjaren kon hem enig literair talent en gevoel voor beeldtaal ook niet ontzegd worden.

In deze bijdrage heb ik Hein’s mooiste uitspraken en zinnen uit zijn eerste drie boeken gelicht. Ze kunnen tevens prima fungeren als pointers of reminders naar zijn werk. Met name uit zijn derde boek, ‘Atheïst, maar niet goddeloos’(2006) heb ik veel treffende en gevleugelde uitspraken kunnen halen; het kan de lezer die niet vertrouwd is met dat boek een indruk van de inhoud geven. Veel leesplezier! “De mooiste uitspraken van Hein Thijssen” verder lezen

Twee ongepubliceerde geschriften van Hein Thijssen

Thuiskomst’ is een kort essay van Hein (5 pagina’s) dat hij waarschijnlijk in de zomer van 2005 geschreven heeft. Een verhaal voor pelgrims op weg naar huis. Het verhaal dat de pelgrim zijn leven lang geen dag weg is geweest van huis. Hij heeft thuis liggen dromen dat hij ver weg was, maar hij was het niet. In dit mooie essay bespreekt Hein o.a. vier misverstanden over thuiskomen.

Met een glimlach’ is een kort geschrift van 6 pagina’s dat Hein schreef in de zomer van 2008, enkele maanden voor zijn dood en na het verschijnen van zijn laatste boek ‘Vanuit de diepte’(2008).  “Twee ongepubliceerde geschriften van Hein Thijssen” verder lezen

Over Dharma en deugdzaamheid

            Hein Thijssen heeft ons m.i. twee belangrijke observaties en inzichten nagelaten. Zijn eerste essentiële inzicht heb ik in een vorige blog besproken (zie ‘De Tao van Hein’): zijn vaststelling dat pijnlijke gevoelens en emotionele blokkades vanzelf verdwijnen, mits ze toegelaten en doorleefd worden. Hij haalde zijn inspiratie hiervoor uit enkele rake observaties uit de Tao Teh King van Lao Tze: alles heeft een natuurlijk verloop, een begin en einde. Ook onaangename en pijnlijke processen sterven uit, mits ze niet onderdrukt worden. Dat is de Tao van elk verschijnsel, elk proces, ook het onnatuurlijke (zie ‘Leeg en bevrijd’, p. 121). Dit is een inzicht dat je in het onderricht en in de Advaita geschriften veelvuldig tegenkomt.

            Over Hein’s tweede essentiële inzicht gaat deze bijdrage. “Over Dharma en deugdzaamheid” verder lezen

Lessen Culturele Antropologie van Hein uit 1977

In mijn eerste bijdrage ‘Herinneringen aan Hein’ heb ik geschetst dat Hein Thijssen na zijn definitieve terugkeer uit Canada (in 1973) twaalf jaar werkzaam was als docent maatschappijleer, psychologie en gedragswetenschappen. Dat was aan de Bibliotheek- en Documentatie Academie (BDA) in Sittard.

Ook schetste ik dat ik, in de tijd dat ik regelmatig bij Hein op bezoek kwam  (eind jaren zeventig), een relatie kreeg met Tessa, die ik nog van de middelbare school kende. En het toeval wilde dat Tessa na haar eindexamen haar opleiding tot bibliotheekassistente ging volgen aan de BDA in Sittard en daar lessen kreeg van Hein!

Van Tessa heb ik destijds haar aantekeningen van de lessen Culturele Antropologie van Hein mogen overschrijven, gemaakt in 1977. Ik heb die aantekeningen altijd bewaard en maak ze nu openbaar. Natuurlijk als curiositeit en aandenken, maar ook als boeiende voorbode voor het proces dat toen al sluimerde bij Hein, en dat zo’n twintig jaar later mede zou bijdragen tot zijn ontwaken. “Lessen Culturele Antropologie van Hein uit 1977” verder lezen

De Tao van Hein, een open geheim

Wie Hein’s eerste boek ‘Leeg en bevrijd’ goed gelezen heeft, weet dat de Tao Teh Ching van Lao Tze voor hem een levenslange metgezel is geweest. In het begin van de jaren zeventig ontdekte hij dit boekje in een bijzonder goede interpretatie van de hand van Archie Bahm, professor aan de universiteit van New Mexico. Ook na zijn bevrijding bleef dit geschrift zijn beste vriend, zozeer dat hij zich zelfs waagde aan een vertaling ervan in het Nederlands ( Lao Tzu, Tao Teh King, Uitgeverij SWP, 2006, zie onder ‘Boeken’). “De Tao van Hein, een open geheim” verder lezen

Herinneringen aan Hein

Ik herinner mij Hein als kind nog heel goed. Hij was de oom van mijn buurjongen en beste vriend Hans in Hoensbroek. Hij was die mysterieuze, maar beminnelijke man die daar een keer per jaar in de zomer op bezoek kwam. Ik zie hem nog achterom in zijn zwarte priestergewaad met wit boordje staan. Hij was priester of missionaris bij een Indianen-gemeenschap in Canada en kwam een keer per jaar over naar Nederland om zijn familie te bezoeken. “Herinneringen aan Hein” verder lezen